Alleen op vakantie als moeder: waarom tijd voor jezelf geen luxe is
Ik neem je even mee terug naar september 2025.
Voor het eerst ging ik zeven dagen alleen op vakantie – zonder man en zonder kinderen.
Voor het eerst ging ik zeven dagen alleen op vakantie – zonder man en zonder kinderen.
Als ik dit vertel, vallen er vaak monden open. Zeker bij moeders.
Sommigen reageren geschokt: “Dat doe je toch niet?”
Anderen kijken me juist aan met bewondering. In hun ogen lees ik: dit zou ik ook wel willen.
Voor mij was het niet alleen een wens, maar ook een noodzaak.
Tijd voor mezelf na jaren van ziek zijn
Na jaren van ziek zijn en operaties voelde mijn leven als een rollercoaster. Er was nauwelijks ruimte geweest om écht stil te staan bij alles wat ik had meegemaakt.
Ik was er voor mijn gezin, het huishouden, mijn werk – en probeerde ondertussen overeind te blijven. Maar tijd om echt aan mezelf te denken? Die was er nauwelijks.
Ik was er voor mijn gezin, het huishouden, mijn werk – en probeerde ondertussen overeind te blijven. Maar tijd om echt aan mezelf te denken? Die was er nauwelijks.
Al twee jaar speelde dezelfde gedachte door mijn hoofd:
Als mijn laatste operatie achter de rug is, ga ik op die ene retraite in Málaga.
Een combinatie van yoga en kickboksen, precies wat ik nodig had: zowel rust als kracht.
Als mijn laatste operatie achter de rug is, ga ik op die ene retraite in Málaga.
Een combinatie van yoga en kickboksen, precies wat ik nodig had: zowel rust als kracht.
Toen ik wist wanneer ik geopereerd zou worden, heb ik meteen de retraite geboekt – negen maanden later. Het voelde als een belofte aan mezelf.
Alleen op retraite: ruimte voor heling
En toen was het zover. Ik vertrok zonder verwachtingen, helemaal blanco.
Pas daar ontdekte ik hoeveel trauma, oud zeer en verdriet ik nog met me meedroeg.
Ik heb zóveel gehuild – echt niet normaal. Er had bijna een riviertje onder mijn voeten kunnen ontstaan 😉.
Pas daar ontdekte ik hoeveel trauma, oud zeer en verdriet ik nog met me meedroeg.
Ik heb zóveel gehuild – echt niet normaal. Er had bijna een riviertje onder mijn voeten kunnen ontstaan 😉.
In het begin hield ik me in. Ik was daar met acht andere mensen en voelde me geremd.
Maar na dag drie liet ik dat los. En toen begon het echte helen.
Maar na dag drie liet ik dat los. En toen begon het echte helen.
Ik voelde me letterlijk lichter. Alsof ik tien kilo emotionele ballast had achtergelaten.
Wat een ruimte. Wat een opluchting.
Wat een ruimte. Wat een opluchting.
Je hoeft niet meteen een week weg
En nee – ik zeg niet dat jij nu ook meteen een week alleen op vakantie moet
(ik wil geen boze partners achter me aan 😉).
(ik wil geen boze partners achter me aan 😉).
Wat ik wél wil meegeven:
je mág soms even uit de situatie stappen.
Een rustmoment plannen. Tijd nemen om te voelen.
Gevoelens toelaten en loslaten, juist omdat je er op dat moment de ruimte voor hebt.
je mág soms even uit de situatie stappen.
Een rustmoment plannen. Tijd nemen om te voelen.
Gevoelens toelaten en loslaten, juist omdat je er op dat moment de ruimte voor hebt.
Zelfzorg is geen luxe. Het is een voorwaarde om in balans te blijven.
Tips: zo creëer je ruimte voor jezelf
-
Plan bewust tijd voor jezelf, al is het maar een paar uur
-
Stap letterlijk uit je dagelijkse omgeving (wandeling, hotel, dagje weg)
-
Zet je telefoon uit en vermijd prikkels
-
Sta jezelf toe om te voelen, zonder oordeel
-
Zoek begeleiding of een retraite als je merkt dat je vastloopt
-
Weet: zorgen voor jezelf maakt je geen slechtere moeder of partner – juist een sterkere powervrouw!
Tijd voor jezelf is geen egoïsme.
Het is thuiskomen bij wie jij bent.
Het is thuiskomen bij wie jij bent.